Moje miasto
BIELSKO - BIAŁA
Od lipca 1971 roku mieszkam w Bielsku – Białej. Przyjechałem tu gdy nie było już tramwajów, a przebudowa ulic i niektórych budynków trwała w najlepsze. Napływ ludzi spowodował ogromny problem mieszkaniowy. Zaczęto więc budować wielkie osiedla mieszkaniowe. W ciągu niespełna 20 lat liczba mieszkańców zwiększyła się więc o około 58 tyś. osób.
Dnia 30 kwietnia 1971 r. o godz. 22:30 – ostatni tramwaj w Bielsku-Białej zjechał do zajezdni. Był to wóz nr 39. Od 1 maja 1971 r. w Bielsku-Białej funkcjonuje już wyłącznie komunikacja autobusowa. Miasto rozwijało się w zawrotnym tempie. Przyczyniła się do tego m.in. Fabryka Samochodów Małolitrażowych, oficjalne uruchomionej 1 stycznia 1972 r. dla której pracowników były niezbędne nowe mieszkania i infrastruktura socjalna
Właściwie w ciągu kilkunastu lat miasto zmieniło się z dużego ośrodka przemysłu włókienniczego i maszynowego w ważne centrum przemysłu motoryzacyjnego i stolicę województwa.W wyniku reformy administracyjnej 1 czerwca 1975 r. utworzono województwo bielskie, a Bielsko-Biała zostało jego stolicą. Województwo obejmowało m.in. Bielsko-Białą, Cieszyn, Żywiec, Wadowice i Oświęcim.Bielsko-Biała zaczęła rozrastać się poza dotychczasową zwartą zabudowę. Charakterystyczne stały się bloki z wielkiej płyty, które powstawały szybciej niż tradycyjne kamienice czy domy.
W 2026 roku oficjalnym i historycznie pierwszym miastem z tytułem Polskiej Stolicy Kultury jest Bielsko-Biała.W mieście odbędzie się ponad 200 wydarzeń artystycznych, koncertów, wystaw oraz festiwali.Kluczowymi miejscami wydarzeń są m.in. Teatr Polski, nowoczesna sala koncertowa Cavatina Hall oraz Studio Filmów Rysunkowych.
Na Placu Wojska Polskiego w centrum Bielska-Białej zainstalowano koło widokowe. Jest to jedna z czasowych atrakcji związanych z obchodami Polskiej Stolicy Kultury. Wysokość: 22 metry. Gondole: 16.
Kompozycja „Smok Wawelski i kucharz Bartolini Bartłomiej”, znajduje się przy ul. 11 Listopada, na wysokości placu Wojska Polskiego. Został odsłonięty 3 grudnia 2020 r.
Mural znajduje się na ścianie budynku przy pl. Ratuszowym 7. Został wykonany w 2021 roku, z okazji 70 rocznicy połączenia Bielska i Białej. Mural nosi tytuł „Urzeczenie” i jest autorstwa Wojciecha Kołacza.
Budynek przy ul. ks. Stanisława Stojałowskiego 23 został wzniesiony w 1923 roku, w polskiej Białej. Jego dekoracje wyraźnie podkreślają zarówno polski charakter państwa jak i lokalną tożsamość dwóch sąsiadujących miast: Bielska i Białej.
Zamek Książąt Sułkowskich w Bielsku-Białej jest najstarszą i największą zabytkową budowlą historycznego Bielska, a jego murowane początki sięgają XIV wieku. Od 1752 roku do 1945 roku należał do rodu Sułkowskich. Jego obecny eklektyczny wygląd pochodzi głównie z przebudowy w XIX wieku.
28.08 i 30.08.2026 plac przed Teatrem Polskim zamienił się w hiszpańską Sewillę, a ulica Zamkowa stała się częścią wielkiej scenografii. Wokół widzów pojawią się dekoracje inspirowane architekturą miasta, światło, multimedia i elementy scenografii. Na wschodniej elewacji zamku można zobaczyć mieniące się purpurą i złotem tkaniny imitujące arkady. Widowiskowa opera „Carmen” zgromadziła blisko 200 artystów i tłumy widzów.
Dom Tkacza przy ul. Jana III Sobieskiego 51 to XVIII-wieczny, drewniany dom dawnego bielskiego sukiennika, w którym mieściły się jednocześnie mieszkanie i warsztat rzemieślniczy. Dziś Muzeum Historyczne w Bielsku-Białej, pokazuje odtworzone wnętrza domu i warsztatu oraz przybliża codzienne życie dawnych rzemieślników.
Bielski Syjon to historyczna dzielnica ewangelicka skupiona wokół dzisiejszego placu Marcina Lutra, która zaczęła powstawać pod koniec XVIII wieku po ogłoszeniu przez cesarza Józefa II patentu tolerancyjnego. Zachowały się tu m.in. neogotycki kościół Zbawiciela, dawne szkoły ewangelickie oraz stary cmentarz.
Ratusz w Bielsku-Białej został wzniesiony w latach 1895–1897 według projektu Emanuela Rosta w stylu neorenesansowym. Początkowo mieścił magistrat Białej, a od 1951 roku jest siedzibą władz połączonego miasta Bielska-Białej. To jeden z najbardziej reprezentacyjnych zabytków miasta, z piękną wieżą zegarową i bogato zdobioną fasadą.
Syrenka w Bielsku-Białej to pomnik - fontanna przy ul. 3 Maja, w pobliżu Przechodu Schodowego i hotelu Prezydent. Powstała w 1954 roku, a jej autorem jest bielski rzeźbiarz Ryszard Sroczyński. Jest symbolem wdzięczności mieszkańcom Bielska-Białej za ich udział w odbudowie zniszczonej po wojnie Warszawy.
Hotel Prezydent, neorenesansowy gmach przy ul. 3 Maja 12. powstał w latach 1892–1893 według projektu Karola Korna i początkowo nosił nazwę Kaiserhof, czyli „Dwór Cesarski”. W 1922 roku otrzymał nazwę „Prezydent” na cześć Gabriela Narutowicza. Po kilku latach przerwy ponownie przyjmuje gości od 2026 roku.
Rynek w Bielsku-Białej, położony na Wzgórzu Miejskim, jest sercem średniowiecznego Bielska, gdzie odbywały się targi i jarmarki. Otaczają go zabytkowe kamienice, z których najstarsze pochodzą z XVII i XVIII wieku, a zachowane podcienia, fontanna i dawna studnia przypominają o jego wielowiekowej historii.
Kościół Opatrzności Bożej jest jednym z najcenniejszych zabytków miasta – wzniesiono go w latach 1760–1769 według projektu Jana Józefa Polaczka. Świątynia zachwyca późnobarokową architekturą, dwiema wieżami z zegarem oraz bogatym wyposażeniem, wśród którego wyróżnia się rokokowa ambona w kształcie łodzi.
Mural przy Placu Opatrzności Bożej 20 w Bielsku-Białej został namalowany w 2026 roku przez kolumbijską artystkę Gleo (Nathalię Gallego Sanchez) i przedstawia tajemnicze Dziecko-Kwiat otoczone bujną roślinnością. Dzieło, utrzymane w stylistyce realizmu magicznego, jest opowieścią o empatii, trosce o przyrodę i kruchości życia.
Katedra św. Mikołaja należy do najstarszych zabytków miasta – jej początki sięgają XV wieku, kiedy w latach 1443–1447 wzniesiono gotycką świątynię. Na początku XX wieku została gruntownie przebudowana według projektu wiedeńskiego architekta Leopolda Bauera, otrzymując charakterystyczną wysoką wieżę.
Mural „Noc Świętojańska” autorstwa Natalii Rak znajduje się przy ul. Cieszyńskiej 36 i przedstawia dziewczynę w wianku z polskich kwiatów, ukazaną na tle jeziora. Dzieło powstało w 2016 roku i nawiązuje do tradycji Nocy Świętojańskiej oraz plecenia wianków. Jest tu także zygzakowiec kokornakowiec, motyl związany z Doliną Wapienicy.